8-latek pokonał 20. mistrzów szachowych we Francji w 1920 roku

0
54
views

Młody 8-letni Samuel Reshevsky pokonał we Francji dwudziestu mistrzów szachowych jednocześnie w 1920 roku. Wszystkich uczestników widzimy na zdjęciu.

Dwudziestu siwobrodych siedzących na placu grało w szachy w Paryżu z bardzo małym chłopcem w wieku 8 lat, a Samuel Reshevsky pokonał ich wszystkich.

Według New York Times: 17 maja 1920 roku Reshevky zmierzył się z 20 graczami w Paryżu, chłopiec „przenosił się po cichu z jednej planszy na drugą, redukując ich najbardziej zręczne plany i podstępy do nicości”. Młody Samuel – którego głowa była „dobrze ukształtowana, ale nie nienormalna” – grał od 5 roku życia.

Samuel Reshevsky nauczył się gry w szachy w wieku 4 lat. Zasłynął jako cudowne dziecko szachów i grał symultaniczne partie szachów z dorosłymi, gdy miał 6 lat. W wieku 8 lat grał w szachy z silnymi graczami. Po wydarzeniach I wojny światowej, Reshevsky wyemigrował do Stanów Zjednoczonych (1920 rok).

Jako 9-latek, jego pierwsza symultaniczna gra w Ameryce odbyła się z 20 oficerami i kadetami w Akademii Wojskowej w West Point. Wygrał 19 gier i zremisował jedną.

Jeździł po kraju i jako 9-latek rozegrał ponad 1500 meczów w symultanicznych grach i przegrał tylko 8 meczów. We wczesnych latach nie chodził do szkoły, a jego rodzice wylądowali w sądzie dla dzieci na Manhattanie pod zarzutem niewłaściwej opieki.

Reshevsky nigdy nie stał się prawdziwie profesjonalnym szachistą. Zrezygnował z gry w szachy na siedem lat, od 1924 do 1931, aby ukończyć szkołę średnią. W 1934 roku skończył studia ekonomiczne na uniwersytecie w Chicago z dyplomem z rachunkowości, utrzymywał siebie i swoją rodzinę pracując jako księgowy.

Reshevsky był twardym i silnym graczem, który był znakomity w grze pozycyjnej, ale potrafił również grać genialne taktyczne szachy, gdy było to uzasadnione. Często wykorzystywał ogromną ilość czasu w debiucie, niebezpieczną taktykę, która czasami zmuszała go do rozegrania reszty gry w bardzo krótkim czasie.

Reshevsky gra w szachy z Douglasem Fairbanksem, gdy Charlie Chaplin ogląda ich podczas kręcenia amerykańskiego niemego filmu Trzej muszkieterowie w 1921 roku.
Źródło zdjęcia: rarehistoricalphotos.com

To czasami niepokoiło przeciwników Reshevsky’ego, ale innym razem skutkowało pomyłkami z jego strony. Nieadekwatne badanie otwarcia przez Reshevsky’ego i związana z tym tendencja do popadania w presję czasu mogły być powodami, dla których pomimo wielkiego talentu nigdy nie został mistrzem świata; on sam przyznał to w swojej książce.

Reshevsky specjalizował się w zamkniętych otwarciach białymi figurami, zwykle otwierał 1.d4 i był wirtuozem w Exchange Variation of the Queen’s Gambit Declined. Rzadko otwierał 1.e4 przeciwko silnej opozycji.

Amerykański arcymistrz Arnold Denker komplementował niezwykłą wytrwałość i ducha walki Reshevsky’ego i zauważył, że Reshevsky zyskał istotną przewagę w swoich wielkich pojedynkach jeden na jednego ze swoim głównym amerykańskim rywalem, Reuben Fine, szczególnie w Mistrzostwach USA od połowy lat 30. XX wieku do początku lat czterdziestych. Kłopoty w meczach przeciwko Reshevsky’emu były głównym powodem, dla którego Fine nigdy nie był w stanie wygrać mistrzostw Stanów Zjednoczonych.

Koniecznie zajrzyj na f7.pl

Reshevsky gra w szachy w 1922 roku. Źródło zdjęcia: rarehistoricalphotos.com

Czy Samuel Reshevsky przegrał ze wszystkimi?

Jest to powszechne nieporozumienie, które zaczęło się jako mem, a ostatecznie stało się „faktem” w Internecie. Nie, Samuel Reshevsky nie przegrał ze wszystkimi. Właściwie wygrał wszystkie mecze rozegrane w 1920 roku, co widzimy na pierwszym zdjęciu. We wczesnych latach rozegrał około 1500 meczów i przegrał tylko 8.

Przedstawiona gra została rozegrana w Paryżu 17 maja 1920 roku, a Reshevky zmierzył się z 20 graczami. New York Times opisał to wtedy właśnie tak:

„Dwudziestu siwobrodych siedzących na placu grało wczoraj w szachy w Paryżu z bardzo małym chłopcem w wieku 8 lat, a on ich wszystkich pokonał. Wśród siwobrodych byli jedni z najlepszych graczy we Francji, a przynajmniej jeden, który chwalił się, że zremisował z Capablancą, mistrzem szachów panamerykańskich, ale cała ich reputacja nie pomogła im w walce z wątłym dzieckiem o bladej, zamyślonej twarzy, która cicho przechodziła z jednej planszy na drugą, sprowadzając swoje najzręczniejsze plany i podstępy do nicości i kojarząc je, kiedy najmniej się tego spodziewali.”

Czytaj: Powrót Wrocławskiej Fontanny Multimedialnej. Nowy pokaz specjalny!

Młody Samuel Herman Reshevsky, 1922 rok. Źródło zdjęcia: rarehistoricalphotos.com
Reshevsky w 1922 roku. Źródło zdjęcia: rarehistoricalphotos.com

Samuel Reshevsky i Bobby Fischer

Kiedy Bobby Fischer zadebiutował w wieku 14 lat w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych w zawodach 1957-58, całkowicie dominował, wygrywając w każdej z ośmiu prób, pozostawiając Reshevsky’ego, siedmiokrotnego byłego mistrza, z powrotem w stadzie pościgowym.

Między dwoma graczami niewiele było miłości. Przed turniejem Buenos Aires w 1960 roku, Reshevsky podobno powiedział: „Zadowoliłbym się 19. miejscem – gdyby Fischer zajął 20.”.

Reshevsky faktycznie wygrał turniej w Buenos Aires w 1960 roku, pozostawiając Fischera w tyle; był to jedyny raz, kiedy Reshevsky wyprzedził Fischera w międzynarodowym turnieju.

W 1961 roku Reshevsky rozpoczął 16-meczowy mecz z ówczesnym mistrzem USA Fischerem; zostali oni wystawieni wspólnie w Nowym Jorku i Los Angeles. Pomimo niedawnego gwałtownego wzrostu popularności Fischera, opinia publiczna faworyzowała Reshevsky’ego.

Po jedenastu meczach i remisie (dwa zwycięstwa na każdą z siedmiu remisów) mecz zakończył się z powodu sporu o harmonogram między Fischerem a organizatorem meczu Jacqueline Piatigorsky, a Reshevsky otrzymał część zwycięzcy z funduszu nagród.

W 1967 roku Fischer spóźnił się 53 minuty (tylko siedem minut przed automatyczną utratą czasu) na mecz z Reshevsky i wykonał swój ruch otwierający bez słowa przeprosin.

Samuel Reshevsky i Bobby Fischer podczas meczu w 1961 roku.
Źródło zdjęcia: rarehistoricalphotos.com

Pomimo przegranej tego meczu, Reshevsky awansował do następnego etapu. Reshevsky odmówił również gry w drużynie USA w olimpiadach szachowych w latach 1960, 1962 i 1966, ponieważ Fischer, jako mistrz USA, został wybrany przed nim na najwyższą szachownicę. W końcu zgodził się jednak na grę na niższej szachownicy w 1970 roku, i był to jedyny raz, kiedy ci dwaj mężczyźni pojawili się w tej samej drużynie.

Chociaż Reshevsky i Fischer mieli jedną z najbardziej zaciekłych rywalizacji w historii szachów, Fischer bardzo szanował starszego mistrza, stwierdzając pod koniec 1960 roku, że uważał Reshevsky’ego za najsilniejszego gracza na świecie w połowie 1950 roku.

Było to mniej więcej w czasie, gdy Reshevsky pokonał mistrza świata Mikhaila Botvinnika w minimeczu składającym się z czterech meczów.

Dopiero w 1968 roku, w swoim 57. roku życia, Reshevsky ostatecznie przegrał mecz, w którym miał czas na intensywne przygotowania. To było przeciwko Viktorowi Korchnoi w Amsterdamie w pierwszej rundzie Kandydatów.

Mecz zaplanowano na dziesięć meczów, ale młodszy arcymistrz okazał się za silny dla Reshevsky’ego, który nie wygrał meczu i przegrał końcowym wynikiem 5½–2½.

Czytaj: Bezdomny 10-latek z Nigerii został mistrzem Stanów Zjednoczonych w szachach

Reshevsky w 1968 roku. Źródło zdjęcia: rarehistoricalphotos.com

Podczas swojej długiej szachowej kariery Reshevsky grał z 11. z pierwszych 12 mistrzów świata (z wyjątkiem Garry’ego Kasparowa, którego spotkał, ale nigdy nie grał przeciwko niemu).

Reshevsky pokonał 7 mistrzów świata: Laskera, José Raúla Capablancę, Alexandra Alekhina, Maxa Euwe, Mikhaila Botvinnika, Vasily’a Smyslova i Bobby’ego Fischera.