Te 6 kroków może pomóc światu odzyskać siły po pandemii

0
45
views
Zdjęcie: pixabay.com

Ponad 3,5 miliona zabitych. Długotrwałe problemy zdrowotne, zniszczone gospodarki, problemy finansowe i długa droga przed nami, żeby powstać z kolan. Tak wygląda rzeczywistość przez COVID-19.

Czy była to po prostu klęska żywiołowa, element życia w szybko zmieniającym się, zglobalizowanym świecie? Czy możemy zidentyfikować błędy, których można uniknąć?

Określenie tej sytuacji „klęską żywiołową” jest błędem, to myląca nazwa.

Katastrofy zdarzają się z powodu niepowodzeń społecznych, a nie natury. Ci, którzy mają władzę i zasoby, zmuszają innych do słabszych lokalizacji, trudnych warunków życia i nieodpowiednich środków do życia, z niewielkimi możliwościami zmiany sytuacji. Ten punkt jest wyjaśniany i analizowany od dziesięcioleci.

Wiedzieliśmy wszystko, co musieliśmy wiedzieć, aby zmniejszyć szanse na pojawienie się nowego śmiertelnego drobnoustroju i – gdy już się pojawił – aby uniknąć jego objęcie światem. Jednak organizacje międzynarodowe, rządy i ludzie mający możliwość wyboru nie zastosowali tej wiedzy.

Do tej pory podczas pandemii zaobserwowano trzy zestawy niepowodzeń społecznych:

  • Ludzie wkraczający do ekosystemów i dzikiej przyrody, a następnie słaba higiena podczas obchodzenia się ze schwytanymi zwierzętami, prawdopodobnie umożliwiła wirusowi przeskakiwanie z gatunku na gatunek, chociaż badane są inne możliwości, takie jak wyciek z laboratorium – kolejne zjawisko, któremu można zapobiec.
  • Nieodpowiednie lokalne i międzynarodowe monitorowanie, reakcja po zaobserwowaniu i zgłoszenie nowej choroby przez urzędników służby zdrowia pozwoliły na szybkie rozprzestrzenianie się wirusa.
  • Mniejszości głosowe z dezinformacją poddały w wątpliwość naukowe, oparte na dowodach działania związane z blokadą, przyjmowaniem szczepionek i zakrywaniem twarzy.

Podobne niepowodzenia społeczne były widoczne w poprzednich epidemiach wirusowych, takich jak HIV, SARS, Ebola i świńska grypa. Dlaczego więc nie wyciągnęliśmy wniosków z przeszłości?

Czytaj: Wojskowe ćwiczenia podczas Cobra Gold mogą wywołać nową pandemię

Oto sześciopunktowy plan – trzy zasady i trzy praktyki – który przyspieszy odbudowę po pandemii i doprowadzi do lepszego podejmowania decyzji związanych z katastrofami w przyszłości.

Zasady odporności

1.Ciągłe ulepszanie

Odporność polega na ciągłym ulepszaniu. Standardowe idee „odbicia się” i „powrotu do normalności” przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego, ponieważ przywracają ten sam brak odporności, który spowodował pandemię poprzez te katastrofalne niepowodzenia społeczne.

Jednym z przykładów lepszego powrotu do zdrowia mogłoby być zwiększenie wsparcia i wdrożenie międzynarodowego nadzoru nad chorobami, aby lepiej umożliwić systemy ostrzegania i reagowania na nowe patogeny.

Istnieją już mechanizmy obsługi tych systemów, a mianowicie międzynarodowe przepisy zdrowotne. Ale kiedy nie są przestrzegane lub gdy niektóre jurysdykcje nie są w pełni zaangażowane, wtedy odporność jest zawodna.

2. Zachowanie i wartości

Rzeczywista odbudowa obejmuje odporność jako ciągły i integracyjny proces społeczny, a nie stan końcowy. Odporność oznacza dążenie do poprawy naszego zachowania i wartości poprzez zaangażowanie ogromnej liczby ludzi, którzy tworzą ogniwa w łańcuchu katastrofy. Wśród tych osób są myśliwi i rolnicy, a także światowi liderzy polityczni, biznesowi i non-profit.

Tymczasem spolaryzowane wartości mogą odrzucić dowody, które wyraźnie wspierają na przykład pojawienie się COVID i skuteczność szczepionek.

Odporność obejmuje poszukiwanie zrównoważonej, opartej na dowodach interakcji, w której wiedza ewoluuje w celu kształtowania wartości i zachowań. Kluczowym przykładem jest otwarty naukowy proces dochodzenia.

3. Moc i zasoby

Zawsze istnieją możliwości zapobiegania katastrofom, w tym pandemii. Wybory, aby skorzystać z tych możliwości, spoczywają głównie na tych, którzy gromadzą władzę i zasoby – często przywódcy rządów (wybrani lub nie), szefowie korporacji i osoby religijne. Większość ludności nie ma tej władzy.

Tak więc odbudowa powinna obejmować forsowanie struktur siłowych i działań w terenie, które wspierają zapobieganie katastrofom i zmniejszanie ryzyka. Przykłady obejmują usuwanie domów z terenów zalewowych w Toronto, zapewnienie możliwości utrzymania w Bangladeszu w celu zmniejszenia podatności ludzi na zagrożenia, zmniejszenie ryzyka trzęsienia ziemi w Seattle, tworzenie lokalnych zespołów do zapobiegania katastrofom i reagowania na nie oraz wykorzystywanie wulkanów do generowania lokalnych możliwości utrzymania.

Podobnie jak w przypadku większości katastrof, pandemia często najmocniej uderza w tych, którzy są już zazwyczaj marginalizowani, jak np. osoby niepełnosprawne, osoby uboższe i mniejszości etniczne. Odporność oznacza nie pozostawianie ludzi w tyle.

Czytaj: Pierwsze w Poznaniu stacjonarne hospicjum dla dzieci! Pomóż je wyposażyć!

Praktyki profilaktyczne

Oto trzy kroki w celu zapobiegania katastrofom:

4. Zaangażuj wszystkich w zapobieganie katastrofom

Kiedy ludzie nie mają wystarczającej ilości jedzenia lub wody każdego dnia lub gdy ludzie obawiają się nękania lub innych przestępstw w pracy, to zrozumiałe, że te obawy mogą być traktowane priorytetowo. Pytanie ludzi, czego potrzebują do odporności i przygotowania przed katastrofą, oznacza wypełnienie luk, które identyfikują. Mogą to być pieniądze, czas, wiedza, umiejętności techniczne lub zmiana zachowania.

5. Spraw, aby zapobieganie było praktyczne

Codzienna profilaktyka COVID-19, w oczekiwaniu na w pełni zaszczepione populacje, oznacza: trzymaj się fizycznie z dala od innych, myj ręce, zakrywaj usta i nos w miejscach zbiorowych. Wszyscy nadal muszą być zaangażowani.

Fizyczne dystansowanie jest trudne dla osób, które muszą dojeżdżać środkami transportu publicznego. Trzeba jak najczęściej myć ręce.

6. Lepiej jest zapobiegać niż leczyć

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), pomimo wszystkich swoich wad, zazwyczaj ma roczny budżet w miliardach funtów. Inwestowanie miliardów rocznie we współpracę w zapobieganiu pandemii (z WHO lub bez) generuje ogromne zwroty, nawet jeśli zapobiega się tylko jednej pandemii na tysiąclecie.

Ostatecznie odbudowa po pandemii poprzez odporność oznacza ciągłe wysiłki na rzecz zapobiegania pandemii i innym katastrofom poprzez wpojenie etosu odpowiedzialności.

Odpowiedzialność ta przyznaje, że wybory społeczne powodują „naturalne” katastrofy, jednocześnie oferując alternatywy, aby pomóc nam wszystkim. W przeciwnym razie gwarantujemy sobie kolejną wyniszczającą, globalną, zdecydowanie nienaturalną katastrofę – a także wiele mniejszych.

johannesfloe.com – Art to remember