Tu drzemka w pracy jest postrzegana jako przejaw pracowitości

0
141
views
Inemuri oznacza „obecny podczas snu”. Im wyższa pozycja społeczna, tym więcej możesz drzemać. Zdjęcie: Twitter

Drzemka w miejscu publicznym? W Japonii to oznaka pracowitości.

W większości krajów zasypianie w pracy jest niemile widziane i może spowodować zwolnienie. Na całym świecie nieprzerwana praca jest oznaką pracowitości. Żadnego obijania się i na pewno żadnej drzemki w biurze. Dlatego poznanie koncepcji inemuri może być dla Ciebie zaskoczeniem.

W Japonii drzemka w biurze jest powszechna i kulturowo akceptowana. W rzeczywistości jest to często postrzegane jako oznaka pracowitości, na przykład: „osoba jest tak oddana swojej pracy, że pracowała do wyczerpania”.

Można by pomyśleć, że Japończycy nie są tak zajęci pracą. To dalekie od prawdy.

Japonia jest jednym z najbardziej pozbawionych snu narodów na świecie. Jedno z badań sugeruje, że przeciętny Japończyk śpi tylko 6 godzin i 35 minut każdej nocy. Dlatego większość zasypia w drodze do pracy lub w pracy, w parkach, kawiarniach, księgarniach, centrach handlowych i w każdym innym miejscu publicznym. Jest tak tak powszechne i tak normalne, że Japończycy mają na to słowo – inemuri.

Twitter

Inemuri, japońska sztuka spania w pracy

Inemuri to japońska praktyka spania w pracy. Inemuri to fascynujące zjawisko występujące tylko w Japonii. Postrzegane przez osoby z zewnątrz może to być odebrane jako lenistwo lub zła etyka pracy, ale jest to dalekie od prawdy.

Na całym świecie istnieją różnice społeczne i społeczne między krajami, a Japonia nie jest inna. Kultura jest zróżnicowana i to, co niektórym może wydawać się obraźliwe, dla innych może być postrzegane jako normalne. W japońskim społeczeństwie drzemka w pracy, zwłaszcza podczas długich godzin pracy, jest oznaką ciężkiej pracy i poświęcenia.

To prawda, że kraje inaczej postrzegają sen i pracę, a między kulturami Wschodu i Zachodu występuje szczególny kontrast. Niektóre kraje mogą kpić z nadmiernych nadgodzin pracy, podczas gdy inne postrzegają to jako oczekiwanie i normę. Ta różnorodność opinii nie rozciąga się na miejsce pracy, gdzie spanie jest powszechnie postrzegane jako bezproduktywne i leniwe.

Czym więc właściwie jest inemuri i dlaczego jest akceptowane w kulturze japońskiej? Jak kraj znany ze swojej wydajności i szybkiego tempa życia może akceptować spanie w pracy lub w miejscach publicznych?

Japońska sztuka selektywnego spania

Nikt nie zna inemuri lepiej niż dr Brigitte Steger, starszy wykładowca nowoczesnego społeczeństwa japońskiego na Uniwersytecie Cambridge. Kobieta badała kulturę japońską i po raz pierwszy zetknęła się z tym zjawiskiem pod koniec 1980 roku. W tym czasie Japonia przeżywała boom gospodarczy.

„Po raz pierwszy zetknęłam się z tym intrygującym podejściem do snu podczas mojego pierwszego pobytu w Japonii pod koniec 1980 roku” – napisała w artykule dla BBC. „W tym czasie Japonia przeżywała boom gospodarczy. Życie codzienne było odpowiednio gorączkowe. Ludzie wypełniali swoje harmonogramy spotkaniami związanymi z pracą i czasem wolnym, i prawie nie mieli czasu na sen”.

W tym czasie sposób myślenia zwykłego japońskiego pracownika umysłowego polegał na tym, że przyjeżdżał pierwszy i odchodził ostatni, aby pozostawić dobre wrażenie u swoich przełożonych.

Koniecznie zajrzyj na f7.pl

To właśnie w okresie powojennego boomu gospodarczego naród zyskał reputację ciężko pracującego narodu, który nie ma czasu na spanie. Ludzie pracowali długie godziny, a potem drzemali podczas notorycznie długich dojazdów do domu. Uczniowie nie spali do późna, ucząc się do późnych godzin, a następnego ranka drzemali podczas zajęć. Wydaje się to sprzeczne, ale tolerancja zasypiania podczas spotkań, zajęć i spotkań towarzyskich jest w kulturze japońskiej powszechna.

Czytaj: Krótkie drzemki w ciągu dnia nie łagodzą niedoboru snu

Aby zrozumieć, dlaczego spanie w pracy jest akceptowane w kulturze japońskiej, ale nigdzie indziej, niezbędna jest wiedza historyczna i społeczna. Przez długi czas w swojej historii Japończycy byli wychowywani na uprzejmych i podążali za rygorystycznymi oczekiwaniami społecznymi.

Mówiąc prościej, powodem, dla którego inemuri działa w japońskim społeczeństwie, jest ich historia i sposób, w jaki ukształtowało ich zwyczaje i normy. Dlatego też nie pasuje do innych kultur.

Można by pomyśleć, że spanie w pracy jest oznaką złego zarządzania czasem lub lenistwa, ale tak nie jest w Japonii. Fakt, że jesteś gotów siedzieć na długich spotkaniach i być gotowym do udziału w razie potrzeby lub pojawiać się w pracy, gdy jesteś wyraźnie wyczerpany, jest oznaką świetnej etyki pracy.

Twitter

Ale inemuri ma pewne zasady. „To zależy, kim jesteś” — mówi Steger. „Jeśli jesteś nowy w firmie i musisz pokazać, jak aktywnie się angażujesz, nie możesz spać. Ale jeśli masz 40 czy 50 lat i nie jest to bezpośrednio Twój główny temat, możesz spać. Im wyżej jesteś na drabinie społecznej, tym więcej możesz spać”.

Inną wskazówką do rozszyfrowania skomplikowanych etykiet inemuri jest sam termin — być obecnym podczas snu. „Nawet jeśli śpiący może być mentalnie „nieobecny”, musi być w stanie powrócić do aktualnej sytuacji społecznej, gdy wymagany jest aktywny wkład”, mówi Steger. „Twoje ciało musi udawać, że jesteś aktywny na spotkaniu, tak jakbyś się koncentrował. Nie możesz spać pod stołem ani nic takiego. Musisz siedzieć tak, jakbyś słuchał uważnie i po prostu spuścić głowę”.

W języku angielskim inemuri oznacza z grubsza „Jestem obecny podczas snu”, ten, kto śpi w pracy, ale może działać zaraz po przebudzeniu, jest postrzegany jako pracowity i wydajny pracownik.

Istnieje kilka bliskich kuzynów kultury inemuri, które można znaleźć również w innych krajach, takich jak hiszpańska sjesta (krótka drzemka we wczesnych godzinach popołudniowych, często po południowym posiłku) i włoskie riposo (dłuższa przerwa na lunch trwa 2-3 godziny, pozwalając ludziom na drzemkę).

Czytaj: Japoński chór zaśpiewał hymn Polski. Posłuchajcie genialne wykonanie!

Każde społeczeństwo ma inny pogląd na sen. Jednak prawie we wszystkich kulturach spanie w miejscu pracy lub w klasie jest pozbawione szacunku i jest wynikiem słabych umiejętności osobistych. Fakt, że jest to przyjęta praktyka w Japonii, czyni ją fascynującą i wyjątkową.

To, co sprawia, że inemuri jest tak różne, to stopień akceptacji i wpływ, jaki ma na różne sektory japońskiego społeczeństwa. Do tego stopnia, że spanie w pociągu lub w restauracjach nie jest powodem do niepokoju.

Więc kiedy odwiedzisz Tokio w przyszłości, nie zdziw się, widząc ludzi śpiących w pociągach.

tetsuo shimizu/Flickr
tokyoform/Flickr

Skutki uboczne Inemuri

Jak na kraj słynący z pociągów-pocisków i innowacji technologicznych, Japonia nadal szanuje tradycje przestrzegania tradycyjnych norm kulturowych i społecznych, z których jednym jest zachowanie wizerunku akceptowanego przez społeczeństwo.

Obejmuje to utrzymanie dobrej reputacji w miejscu pracy, gdzie uważa się, że doskonałość i motywacja zależą od liczby godzin spędzonych w biurze.

Z biegiem czasu ta postawa wobec pracy rozprzestrzeniła się na inne aspekty japońskiego społeczeństwa, nawet wśród studentów, którzy traktują naukę do późnych godzin nocnych jako ciężką pracę. Jednak jest w tym ciemna strona.

Brak snu może prowadzić do wielu komplikacji, z których najbardziej zauważalną jest wyczerpanie. Powodem, dla którego zasypiamy, jest umożliwienie naszemu ciału i umysłowi odpoczynku po długim dniu, przetwarzanie informacji i otrząsanie się ze stresu.

Bez odpowiedniego snu ryzykujemy osłabienie układu odpornościowego, dezorientację i brak koncentracji. Jednak minimalny sen podczas przepracowania ma większe negatywy, z których jeden może być śmiertelny.

Karoshi lub „śmierć z przepracowania” to okropny efekt uboczny pomijania odpoczynku. Jak sama nazwa wskazuje, karoshi jest spowodowane niezdrową nierównowagą między pracą a czasem wolnym. Szacuje się, że w 2019 roku problemy związane z pracą dotknęły 1940 osób.

Mówiąc najprościej, karoshi jest spowodowane presją na długie, wyczerpujące godziny pracy, rezygnację z podstawowych rzeczy, takich jak jedzenie i sen.

Być może, aby zrekompensować brakujący czas na sen, Japończycy udoskonalili sztukę spania praktycznie wszędzie, od pociągów i autobusów w drodze do pracy, po stanowiska pracy, a nawet podczas spotkań.